Πεδίον δόξης λαμπρόν

Ο κόσμος θα ήταν απίστευτα φτωχός αν δεν υπήρχαν οι Έλληνες.
Μάλιστα, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν θα υπήρχε καθόλου κόσμος, χωρίς τις επιστήμες, τη δημοκρατία, τις πόλεις, τα φωνήεντα, τη φέτα, το φραπέ, το ούζο και το χταποδάκι στα κάρβουνα.

Υπάρχει όμως και μια άλλη σπουδαία εκπληκτική ελληνική ανακάλυψη, η αξία της οποίας δεν έχει εκτιμηθεί όσο θα έπρεπε.

Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ένιωθαν εξαιρετικά άβολα που στη ζωή σε ένα και μοναδικό πεδίο μπορεί να διαπρέψει κανείς. Δηλαδή στην πράξη. Έτσι ανακάλυψαν και τη θεωρία.
Ένα σύστημα ιδεών το οποίο κανένας λαός στον πλανήτη δεν μπόρεσε να αφομοιώσει σε όλη του την έκταση και κυρίως δεν μπόρεσε ποτέ να αντιληφθεί και να κατανοήσει την πρακτική του αξία.
Γι αυτό και κανείς δεν μπόρεσε να μεταφράσει τη λέξη «θεωρία» στη γλώσσα του.

Οι σύγχρονοι Έλληνες ωστόσο, όχι μόνο την έχουμε εμπεδώσει πλήρως αλλά την έχουμε κάνει και τρόπο ζωής.

Γνωρίζοντας πως είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί κάποιος ανάμεσά μας ο οποίος μπορεί να επισκευάσει οριστικά μια βρύση ώστε να μην τρέχει, να αλλάξει μια φλάντζα χωρίς εν συνεχεία να κάψει τη μηχανή ή να μοιράσει σωστά δυο γαϊδουριών άχυρο -κάτι το οποίο ενέχει τον κίνδυνο να χαρακτηριστούμε άχρηστοι- επιδοθήκαμε μετά ζήλου στη θεωρία.
Έτσι, σήμερα, ο καθένας μας είναι μοναδικός στο είδος του και όλοι μας επαΐοντες. Είμαστε οι μόνοι που γνωρίζουμε τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο για το πως ακριβώς μπορούν να γίνουν στην εντέλεια όλα τα παραπάνω αλλά και το κάθε τι σε αυτή τη ζωή.

Πάρτε ένα παράδειγμα:
Είναι γεγονός ότι ουδείς Έλληνας, σε κανένα γήπεδο της χώρας είναι σε θέση να διαιτητεύσει στοιχειωδώς σωστά έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, να κοουτσάρει επιτυχώς μια ομάδα ή να βάλει ένα γκολ την ώρα που πρέπει. Από την άλλη όμως δεν υπάρχει Έλληνας που να μην είναι αλάνθαστος διαιτητής, άριστος προπονητής και δεινός σκόρερ, καθήμενος στην κερκίδα ή απέναντι από την τηλεόρασή του.

Το ίδιο και με την πολιτική, τη δημοσιογραφία, το μάνατζμεντ. Όλοι θα είμαστε ως πρωθυπουργοί, απείρως καλύτεροι από όποιον επιχείρησε μέχρι σήμερα να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο, αγνοώντας τα βασικά και τα αυτονόητα. Όπως θα ήμασταν κορυφαίοι δημοσιογράφοι, αρκεί να ξέραμε να γράφαμε έστω και ένα γράμμα στη μάνα μας. Αλλά και σπουδαίοι μάνατζερ, αν τα αφεντικά δεν είχαν την περίεργη εκείνη έφεση να επιλέγουν πάντα τους βλακωδέστερους γι αυτή τη δουλειά.

Κάπου εδώ βρίσκεται και η εξήγηση του περίφημου, αιώνιου ερωτήματος. Πως έγινε, δηλαδή, και από πρώτοι, ως Έλληνες, καταλήξαμε σχεδόν έσχατοι στον πλανήτη.
Εμείς είμαστε ο λαός που δίδαξε τα πάντα. Τα οποία, δυστυχώς, οι υπόλοιποι λαοί έσπευσαν και τα έκαναν πράξη.

Φως αιώνιο και μοναδικό >>>