Λάκη, κάνε το σταυρό σου

Ο κύριος Λάκης έκανε το σταυρό του καθώς έβλεπε στην τηλεόραση τη φιλενάδα του Γάλλου προέδρου να κινείται ανάμεσα στα κακοτράχαλα μονοπάτια της Νεκρόπολης στην Γκίζα και να περιεργάζεται την πυραμίδα του Χέοπα.
Ήξερε πως αν γλιστρούσε, έπεφτε και στραμπουλούσε το πόδι της, την άλλη μέρα εκείνος θα αγόραζε κατά ένα ευρώ ακριβότερα τις πατάτες.

Ζώντας εδώ και μισό αιώνα μέσα σε ένα περιβάλλον ελεύθερης οικονομίας, που είναι το βασικό συστατικό της δημοκρατίας την οποία απολαμβάνει, έμαθε πολύ καλά πως υπάρχουν πολλοί ανύποπτοι και απρόβλεπτοι παράγοντες που μπορούν να μειώσουν την αγοραστική δύναμη του εισοδήματός του.

Αρκεί ένας τυφώνας να χτυπήσει τα πολυτελή ξενοδοχεία της Πούντα Κάνα στον Άγιο Δομίνικο της Καραϊβικής, μια βόμβα να σκάσει στην Καμπούλ, νέες ταραχές να ξεσπάσουν στη Νιγηρία ή κάποιος αξιωματούχος του Πακιστάν να σκοτωθεί σε ένα ύποπτο τροχαίο και αμέσως η τιμή του πετρελαίου αυξάνεται.
Από κει και πέρα ακολουθεί η γνωστή αλυσιδωτή αντίδραση που παρατήρησαν ιδιοφυείς οικονομολόγοι και πήραν Νόμπελ γι’ αυτό: Το κόστος παραγωγής, μεταφοράς και εμπορίας κάθε καταναλωτικού αγαθού ανεβαίνει, ο καθένας μετακυλύει αυτήν την επιβάρυνση στον επόμενο και ο κύριος Λάκης αγοράζει ακριβότερα τις πατάτες.

Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι μια μεγάλη ιστορία. Την οποία κανείς δεν πρόκειται ποτέ να καθίσει την εξηγήσει στον κύριο Λάκη. Ίσως επειδή πρόκειται για μεγάλη ιστορία.

Εκείνο που είναι απλό και επιβάλλεται να κατανοηθεί είναι πως όσο οι Άραβες κυκλοφορούν πάνω σε εδάφη άφθονα σε πετρέλαιο, όσο οι Ρώσοι κουμαντάρουν το φυσικό αέριο, όσο οι Ιρανοί κυβερνούν το Ιράν, όσο στην Αμπχαζία υπάρχουν αντάρτες και στη Μαδρίτη διαδηλωτές, ο κύριος Λάκης θα πρέπει να νιώθει ανασφαλής και να περιορίζει τις απαιτήσεις του για αύξηση των αποδοχών του. Επειδή κάτι τέτοιο αυξάνει τον πληθωρισμό και αδυνατίζει τις οικονομίες της Δύσης κάνοντας τις ευάλωτες στις ορέξεις των τρομοκρατών αλλά και σε τυχαία γεγονότα όπως το να ζήσει άλλη μια δεκαετία ο Φιντέλ Κάστρο, να μειωθούν τα κέρδη της ΙΒΜ ή να γλιστρήσει η φιλενάδα του Γάλλου προέδρου στην Γκίζα.

Βέβαια, υψηλό χρέος για ένα καθεστώς ελευθερίας, δημοκρατίας και απλόχερης κοινωνικής πρόνοιας είναι να ανακαλύψει κάποτε ένα άλλο τρόπο διαχείρισης των πετρελαϊκών κρίσεων, ώστε να μην είναι ο κύριος Λάκης ο τελικός αποδέκτης της κάθε οικονομικής επιβάρυνσης.
Ωστόσο, μια τέτοια ανάγκη δεν είναι πιεστική, όσο ο κύριος Λάκης δεν δείχνει καμιά απολύτως διάθεση να αντιδράσει με τρόπο που θα προκαλούσε προβλήματα, και απλά κάνει το σταυρό του.
 

ΕΠΟΜΕΝΟ: ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΕΝ ΠΤΗΣΕΙ >>>