Η οικολογία των τάξεων

Ο κύριος Λάκης έχει τα πάντα. Μόλις βγήκε από την εσωτερική, θερμαινόμενη πισίνα του και τυλιγμένος με μπουρνούζι απολαμβάνει το μασάζ της πολυθρόνας του. Βλέπει ειδήσεις στην υψηλής ευκρίνειας τηλεόραση των 70 ιντσών, ενώ μια νεαρή φιλιππινέζα τού κάνει πεντικιούρ.

Τέλειωσε το Πολυτεχνείο σε εποχές δύσκολες για την Ελλάδα, χάρη στις οικονομίες του πατέρα του που αποκτήθηκαν από κάτι τενεκέδες λάδι που πούλαγε στην Κατοχή και από το χαρτζιλίκι που του έδιναν κάτι γηραιές, πλούσιες κυρίες που τους άρεσε το πόκερ και ιδιαίτερα το στριπ-πόκερ. Έβγαλε ένα τεράστιο -για τότε- ποσό από το πρώτο του δημόσιο έργο. Επειδή οι υπάλληλοι που το χειρίζονταν και άσχετοι ήταν και λιγούρηδες για λίγο μπαξίσι.

Με σκληρή δουλειά κατά τα επόμενα 40 χρόνια κατάφερε όσα θα μπορούσε να καταφέρει οποιοσδήποτε Έλληνας αν δούλευε τουλάχιστον έξι ώρες την ημέρα:
Έχει στην ιδιοκτησία του 65 εταιρίες, ελέγχει ως βασικός μέτοχος άλλες τόσες, έχει εκχωρήσει στα παιδιά του καμιά σαρανταριά άλλες, έχει διαμερίσματα στο κέντρο του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, πίνακες του Χουάν Μιρό και του Λύτρα, εξοχικά στο Σάλτσμπουργκ και στο Σεν Τροπέ, τρία σκάφη με ελικοδρόμια, τρεις θωρακισμένες Μερσεντές και ένα στρατό από μπράβους.
Διαβάζει τις εφημερίδες του, βλέπει τα κανάλια του, ακούει τα ραδιόφωνά του, ενημερώνεται από το διαδικτυακά σάιτ του, χρησιμοποιεί την κινητή τηλεφωνία του, παρακολουθεί τις ποδοσφαιρικές ομάδες του, παίζει στα καζίνο του, διασκεδάζει στα νυχτερινά κέντρα του και πάνω απ’ όλα καθοδηγεί την κυβέρνησή του.

Παρόλα αυτά έχει να το λέει πως μέχρι σήμερα παρέμεινε ένας εξαιρετικά ευαίσθητος άνθρωπος. Πως δεν απεμπόλησε τις βασικές αρχές του. Παραμένει ένας υποδειγματικός φιλάνθρωπος και ένας μαχητικός οικολόγος.

Νιώθοντας σαν τυρί του τοστ μέσα στο θαλπερό λίβινγκ-ρουμ με την ενδοδαπέδια θέρμανση και κολατσίζοντας καπνιστό σολομό Σκωτίας με πινελιές από μπρικ, συγκινείται αφάνταστα καθώς βλέπει πως:
• Η έλλειψη τροφίμων δημιουργεί ταραχές στην Αϊτή και στο Μπαγκλαντές.
• Η πείνα οδηγεί τους μισούς Κενυάτες να καίνε τους άλλους μισούς.
• Στη Βολιβία σκοτώνονται για τα λαχανικά και στη Μπούρμα για το ρύζι.
• Στην Ιταλία βγαίνουν στους δρόμους για την τιμή των μακαρονιών.

Κι όλα αυτά -σκέφτεται ο κύριος Λάκης- γιατί κάποιοι ηλίθιοι «οικολόγοι» εμποδίζουν τους επιστήμονες να εξελίξουν με γενετικές μεθόδους τα τρόφιμα. Εδώ οι άνθρωποι έφτασαν σε σημείο να αναπτύξουν ανθρώπινο αφτί στην πλάτη ποντικού και δεν τους επιτρέπουμε να παράγουν λουκάνικα χωρίς τη χρήση κρέατος και τσιπούρες από διασταύρωση πουλερικών. Ή να καλλιεργούν ντομάτες μέσα σε δοκιμαστικό σωλήνα χωρίς νερό, χωρίς ήλιο, ακόμα και χωρίς χώμα. Έτσι ώστε να έχουμε διαθέσιμες εκτάσεις για να παράγουμε βιοκαύσιμα…

Επίσης, αν αυτοί οι λαοί δεν ήταν τόσο σπάταλοι και αυτοί οι δήθεν οικολόγοι τόσο κοντόφθαλμοι, θα γεμίζαμε τα βουνά με ανεμογεννήτριες και τους κάμπους με φωτοβολταϊκά. Ολόκληρη η ανθρωπότητα θα μπορούσε τότε να κάνει άνετα τη δουλειά της, καίγοντας τόση ενέργεια και παράγοντας τόσα αέρια του θερμοκηπίου, όσα το Ρέιντζ Ρόβερ που έχει ο κύριος Λάκης για να πηγαίνει καμιά ξέγνοιαστη βόλτα το σαββατοκύριακο.

 

ΕΠΟΜΕΝΟ: ΚΑΝΤΕ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟ >>>