Η νέα Λυδία λίθος

Πάντων χρημάτων μέτρον τηλεόρασις... Όχι ο άνθρωπος.
Σίγουρα ο Πρωταγόρας θα ήταν υποχρεωμένος να προβεί σε μια σοβαρή αναθεώρηση των απόψεών του αν ζούσε σήμερα. Γιατί η τρέχουσα λογική υπαγορεύει πως τίποτα δεν είναι δυνατόν να υφίσταται από τη στιγμή που δεν το δείχνει η τηλεόραση.

Στα χρόνια του μεγάλου Αβδηρίτη οι σοφιστές εκπαίδευαν τους μελλοντικούς πολιτικούς στην αρχιτεκτονική του λόγου και στην χρήση των επιχειρημάτων, ώστε να τους καταστήσουν ικανούς να πείθουν για τις θέσεις τους στην Εκκλησία του Δήμου.

Σήμερα τους σοφιστές αντικατέστησαν οι ‘image makers’ που υποδεικνύουν στους πολιτικούς πώς να κουνάνε τα χέρια τους και ποιό κοστούμι να φοράνε για να ταιριάζουν καλύτερα με το ντεκόρ της εκπομπής. Και είναι απόλυτα σωστό αυτό. Γιατί στον 21ο αιώνα κανείς δεν μπορεί να γίνει βουλευτής, υπουργός και εν συνεχεία αρχηγός κόμματος αν προηγουμένως δεν έχει «λιώσει» τα παράθυρα των καναλιών, γοητεύοντας με τις γραβάτες του.

Χωρίς το «γυαλί» δεν μπορούν να υπάρξουν ούτε καν οι εφημερίδες, παρόλο που και οι ίδιες εξακολουθούν να θεωρούν τον εαυτό τους ως μέσα ενημέρωσης, ανταγωνιστικά μάλιστα της τηλεόρασης. Κανείς δεν θα υποψιάζονταν την ύπαρξή τους αν οι διευθυντές τους δεν έβγαιναν κάθε βράδυ στις ειδήσεις, δίνοντας μια ιδέα στον κόσμο για το ποιες απόψεις θα εισέπρατταν αν ποτέ αγόραζαν την εφημερίδα τους και επιπλέον την διάβαζαν αντί να την εκλαμβάνουν ως περιτύλιγμα των DVD.

Όσον αφορά την κατανάλωση, όλα αυτά τα θεόρατα ιερά τέρατα του μάρκετινγκ που περιοδεύοντας τον πλανήτη περνούν και από τη χώρα μας για να μας μεταγγίσουν λίγη από τη σοφία τους -έναντι ενός ευτελούς εισιτηρίου μερικών εκατοντάδων ευρώ- είναι κατηγορηματικά: Κανένα προϊόν δεν έχει τύχη στις μέρες μας, όσο ποιοτικό ή καινοτόμο και αν είναι, αν δεν διαφημιστεί στην τηλεόραση. Κι όχι μόνο αυτό. Θα πρέπει και στην συσκευασία του να αναγράφεται εμφανώς ότι «διαφημίζεται στην τηλεόραση», για όσους πιθανόν δεν είδαν το σποτ και ως εκ τούτου αμφιβάλλουν όχι μόνο για την αξία του αλλά και για τη χρησιμότητά του ακόμα.

Τώρα ξέρετε γιατί οι νέοι αγοράζουν μανιωδώς κινητά που ταυτόχρονα είναι και βιντεοκάμερες. Για να αποθανατίζουν κάθε χαρούμενη και ιδιαίτερη στιγμή στη ζωή τους και να την αναρτούν στο ‘YouTube’ σαν απόδειξη -κυρίως στον εαυτό τους- ότι την έζησαν.

Θα πρέπει λοιπόν να είμαστε ενθουσιασμένοι, κατά βάθος, που οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματίες σε κάθε πολιτισμένη -άρα και ελεύθερη- χώρα, έχουν επιδοθεί τελευταία σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να βάλουν κάμερες παντού. Στα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, στα καταστήματα, στα εστιατόρια, στους δρόμους…
Εκείνοι τις θέλουν γιατί φοβούνται μήπως τους προξενήσουμε κάποιο κακό, επειδή δεν εμπιστεύονται απόλυτα τους μηχανισμούς πνευματικής χαλιναγώγησης που εφαρμόζουν πάνω μας μέσω των σχολείων και της τηλεόρασης. Για εμάς, όμως, λειτουργούν ως αδιάψευστα ντοκουμέντα ότι όντως υπάρχουμε. Κι αυτό δεν μπορεί παρά να το εκτιμήσει κανείς.

ΕΠΟΜΕΝΟ: ΠΟΥΛΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ >>>