Αυτοί που ξέφυγαν

Μπορεί να μην το έχουμε συνειδητοποιήσει, αλλά λίγο αν το ψάξουμε, θα διαπιστώσουμε πως σε μία κοινωνία ελεύθερη, σαν τη δική μας, ο καθένας έχει το δικαίωμα να λέει αυτό που σκέφτεται. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να σκέφτεται...
Γιατί, εδώ που τα λέμε, ποιος σκέφτεται;

● Οι πολιτικοί μάς μιλούν λες και ήρθαμε χτες από άλλο πλανήτη. Κι εμείς τους ψηφίζουμε.
● Οι διαφημίσεις μάς θεωρούν εντελώς ηλίθιους. Κι εμείς αγοράζουμε.
● Η τηλεόραση μάς συμπεριφέρεται ωσάν σε πιθήκους. Κι εμείς αράζουμε για χάρη της στον καναπέ.
Μήπως τα κατάφεραν και μας ακύρωσαν τελικά τη λειτουργία εκείνη του εγκεφάλου που παράγει σκέψη;
Πιθανόν.
Το σίγουρο είναι ότι δεν τα κατάφεραν με όλους. Για παράδειγμα, οι επαγγελματίες οδηγοί είναι μία από τις ομάδες που τους ξέφυγε. Όχι γιατί είναι μία από τις εξυπνότερες - ας μην γινόμαστε ρατσιστές - αλλά γιατί η φύση της δουλειάς τους είναι τέτοια που τους αναγκάζει να σκέφτονται.
Γιατί, είτε οδηγείς από Γένοβα για Μασσαλία και μετά Λυών, είτε οδηγείς από Χαλάνδρι για Μελίσσια μέσω της περίφημης λεωφόρου Πεντέλης, πόσα CD του Πλούταρχου ν' ακούσεις; Πόσες λεπτομέρειες για τις μεταγραφές της ομάδας σου να μάθεις από την ΕΡΑ Σπορ; Πόσες φορές θα παραμιλήσεις για τα ματάκια της Κατερινούλας απ' τα Πετράλωνα;

Ο χρόνος που σου περισσεύει είναι άφθονος. Και τότε δεν έχεις άλλη επιλογή από το να αρχίσεις να σκέφτεσαι. Και όταν σκέφτεσαι, γνωστή ιστορία...

Σε πιάνουν τα νεύρα σου και ανεβάζεις στροφές. Γίνεσαι πιο θηρίο και από τη μηχανή σου.
● Ακατάλληλος για χειροκροτητής του κάθε πολιτικού που ρητορεύει και μοιάζει να απορεί και ο ίδιος πώς τα κατάφερε και έφτιαξε αυτόν τον παράδεισο τριγύρω, ξεπερνώντας κι αυτόν ακόμα της Εδέμ.
● Ακατάλληλος για αποδέκτης της κάθε διαφήμισης που διαλαλεί το πόσο φτηνά μπορεί να αγοράσει κανείς ένα τίποτα.
● Ακατάλληλος για ακροατής του κάθε Ξερόλα Μαϊντανού που, με δαιδαλώδεις αναλύσεις και βαθυστόχαστα επιχειρήματα, διακηρύσσει με πάθος ότι είναι αναπόφευκτο γεγονός, μετά την άνοιξη, να μπει το καλοκαίρι.
Με ένα λόγο γίνεσαι επικίνδυνος για το σύστημα.
Αν οι σεβαστές εταιρίες δημοσκοπήσεων κάνουν κάποτε ένα ειδικό γκάλοπ, θα διαπιστώσουν πως, παρά τα αντιθέτως παραδεκτά, οι πλέον θυμωμένοι Έλληνες δεν είναι ούτε «αναρχικοί» που πετάνε μολότοφ, γιατί σκυλοβαρέθηκαν τους φραπέδες στα Εξάρχεια, ούτε η θύρα 13, που έχασε το πρωτάθλημα, ούτε η θύρα 21, που έχασε το γήπεδο...

Είναι αυτοί που εργάζονται σκυμμένοι πάνω από ένα τιμόνι.
Γιατί εξακολουθούν και σκέφτονται.

ΕΠΟΜΕΝΟ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ >>>