Έχουμε τις λύσεις

Οι Έλληνες πολιτικοί της εποχής μας έχουν ανακαλύψει έναν ιδιαίτερο τρόπο διοίκησης. Πιθανόν για να δείξουν το δρόμο για μια ακόμη φορά στην ανθρωπότητα, 2.500 χιλιάδες χρόνια μετά από τον Περικλή.

Όταν μια σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση αδυνατεί να συλλάβει τους φοροφυγάδες, μαζεύει τα λεφτά που χάνονται από τους άλλους, απειλώντας τους ότι θα τους ψάξει τα βιβλία.
Όταν μια σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη βία στα γήπεδα, απαγορεύει στον κόσμο να πηγαίνει στα γήπεδα.
Όταν μια σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση αδυνατεί να αποφύγει τον πειρασμό να δωροδοκηθεί ή να εκβιαστεί από κάποιο προμηθευτή του δημοσίου, του απαγορεύει να έχει μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Όταν μια σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση διαπιστώνει κυκλοφοριακό χάος στην πρωτεύουσά της, επειδή την διατηρεί χωρίς αξιόπιστο σύστημα συγκοινωνιών και χωρίς πάρκινγκ, απαγορεύει την είσοδο στα ΙΧ.
Και όταν μια σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να κουμαντάρει τη διαρκώς αυξανόμενη κίνηση φορτηγών στο άκρως οπισθοδρομικό οδικό της δίκτυο, απαγορεύει την κυκλοφορία των φορτηγών...

Αν και υπάρχει κίνδυνος αυτό το τελευταίο να της κοστίσει ακριβά, δεδομένου ότι χωρίς φορτηγά δεν θα έχουμε τίποτα σε 5 με 10 μέρες -ούτε καν τηλεόραση για να μας υπενθυμίζει με τα παράθυρά της ότι αυτός ο τόπος κυβερνάται από κάποιους- ας δεχθούμε ότι είναι κι' αυτό μια λύση. Μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να πάμε παρακάτω, στα πιο σοβαρά θέματα που προέκυψαν:

Πρώτον: Κάθε σύγχρονη ελληνική κυβέρνηση ήθελε να έχει την εύνοια των δημοσιογράφων. Έτσι φτάσαμε σήμερα οι περισσότεροι από τους μισούς, άσχετο αν δουλεύουν σε «ανεξάρτητες» εφημερίδες ή «ανεξάρτητα» κανάλια, να είναι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και δημόσιοι υπάλληλοι. Επειδή όμως τώρα από τη μια «ξεσκεπαστήκαμε» και από την άλλη καμιά κυβέρνηση δεν θέλει ανεξέλεγκτους δημοσιογράφους, η ενδεικνυόμενη λύση -με βάση την πρακτική με την οποία λύνουμε εσχάτως τα ζητήματα- μια είναι: Να καταργήσουμε το επάγγελμα των δημοσιογράφων.

Δεύτερον: Δικαστές, δικηγόροι και γιατροί βρίσκονται μπλεγμένοι σε απίστευτες ιστορίες διαφθοράς. Το ερώτημα είναι: Θα είχαν πρόβλημα οι άνθρωποι αν τσακίζαμε αυτούς που συλλαμβάναμε να τους δωροδοκούν;

Τρίτον: Η διαφθορά στην εκκλησία, που πιάνει από μητροπολίτες μέχρι απλούς παπάδες, μοιάζει σαν ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος για το κράτος. Γιατί δεν μπορείς να κόψεις εύκολα τη δίψα τους για χρήμα ή τις σεξουαλικές τους ορέξεις, αλλά ούτε και να καταργήσεις τη θρησκεία. Ωστόσο η λύση είναι απλή και αναγκαστικά θα γίνει σεβαστή από όλους: Ας τους αφήσουμε να τους κρίνει ο θεός.

ΕΠΟΜΕΝΟ: ΤΟ ΑΒΓΟ ΤΟΥ ΛΙΑΠΗ  >>>