Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ ψάχνει το αχανές σύμπαν για πλανήτες που μοιάζουν με τη Γη. Και ο κύριος Λάκης κρατάει την ανάσα του. Κάποια σημαδιακά γεγονότα στη ζωή του, τα τελευταία χρόνια, τον έπεισαν πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος για την ανθρωπότητα.

Πήγε δεκαπέντε μέρες για κυνήγι στον Ταΰγετο, και δεν σκότωσε ούτε ένα ελάφι. Πέρασε ένα μήνα στην Πάρο το καλοκαίρι ψαρεύοντας, και δεν έπιασε ούτε μια γόπα. Όχι πως έχουν αμβλυνθεί οι δεξιότητές του, αλλά επειδή δεν υπάρχουν πια ελάφια στον Ταΰγετο. Ούτε γόπες στο Αιγαίο.

Επίσης δεν έχει διαφύγει της προσοχής του η μετάλλαξη του ανθρώπινου είδους. Ιδιαίτερα στην Αττική. Αν ζητήσεις σήμερα από έναν Αθηναίο, -είτε αυτός είναι απλός πολίτης, είτε πρωθυπουργός- να κάνει κάτι, οτιδήποτε, ή δεν θα το κάνει ή θα το κάνει λάθος.

Ο κύριος Λάκης έχει τη δική του θεωρία περί αυτού. Ζώντας ανάμεσα σε τέσσερα εκατομμύρια εξατμίσεις και έχοντας κάψει όλα τα δάση που περιβάλλουν το λεκανοπέδιο, δεν υπάρχει αρκετό οξυγόνο για να τροφοδοτεί ταυτόχρονα και τους μύες και τον εγκέφαλό μας. Έτσι, οι επιλογές ενός κατοίκου της πρωτεύουσας περιορίζονται σε δύο: ή να κάθετε όλη μέρα σε μια καρέκλα και να σκέφτεται, ή να κινείτε χωρίς να σκέφτεται. Και η πλειοψηφία έχει επιλέξει το δεύτερο.

Από την άλλη, όλες αυτές οι θεωρίες για την προστασία του περιβάλλοντος μοιάζουν ανεπαρκείς. Αν είναι να γεμίσεις τη στέγη σου με φωτοβολταϊκά για να φορτίσεις το κινητό σου, και αν θες πέντε ανεμογεννήτριες για να δουλέψει η τούρμπο παιχνιδομηχανή σου, καλύτερα να λείπει το βύσσινο.

Άσε που ο κύριος Λάκης έχει αρχίσει να τείνει προς την άποψη πως η θερμοκρασία του πλανήτη πλησιάζει ταχύτατα εκείνη της Αφροδίτης, επειδή ο ήλιος γίνεται θερμότερος και όχι επειδή ο μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κόβει βόλτες με τη θηριώδη Μερτσέντες του στην Καλαμπάκα.

Ωστόσο, έχει και εκλάμψεις ειλικρίνειας: «Ε, λοιπόν, ο-κέι, λέει. «Να το παραδεχτώ. Συμπεριφερθήκαμε σαν τα μικρόβια. Καταλαμβάνουν έναν οργανισμό, τρώνε, πίνουν, αφοδεύουν, γλεντάνε, ερωτεύονται, αναπαράγονται, πολλαπλασιάζονται, μεταναστεύουν, δημιουργούν το αδιαχώρητο, μέχρι που σκοτώνουν τον οργανισμό πάνω στον οποίο μεγαλούργησαν. Και πεθαίνουν μαζί του.

» Όχι όμως και να την πατήσουμε σαν τα μικρόβια. Την κατάλληλη στιγμή εμείς πρέπει να την κάνουμε. Όπως την κάνουν τα ποντίκια μόλις καταλάβουν ότι το καράβι που τα φιλοξενεί δεν νιώθει και πολύ καλά στην υγεία του…»

Και τα μηνύματα είναι αισιόδοξα. Το τηλεσκόπιο Κέπλερ εντόπισε ήδη, μέσα σε λίγους μήνες, κάπου 370 πλανήτες που είναι πάνω-κάτω όμοιοι με τη Γη. Και δικαίωσε τον Επίκουρο, ο οποίος 23 αιώνες πριν έγραφε στον φίλο του τον Ηρόδοτο: «Δεν υπάρχει τίποτε το οποίο θα σταθεί εμπόδιο στο άπειρο των κόσμων».  

Υπάρχουν δισεκατομμύρια πλανήτες εκεί πάνω που υπόσχονται επέκταση του ανθρώπινου είδους αλλά και της ανθρώπινης φαντασίας. Εκεί θα φτιάξουμε τους νέους μας σκουπιδότοπους και τα μεγάλα μας διυλιστήρια. Καινούργια ψυχιατρεία, φυλακές, κρεματόρια, χρηματιστήρια και πορνεία. Θα έχουμε απέραντα δάση για να κάψουμε, ποτάμια για να βρωμίσουμε και θάλασσες για να βαλτώσουμε.  Θα μπορούμε με άνεση να μαρσάρουμε τα εξάλιτρα Hummer μας και χωρίς τύψεις να κάνουμε τους πυρηνικούς πολέμους μας…

Μέχρι να τα κάνουμε κι εκεί λαμπόγυαλο και να πάμε γι’ άλλα.