Ο κύριος Λάκης δεν είναι
γκέι. Ούτε μαύρος σε μια χώρα όπου ισχύει ακόμα
το απαρτχάιντ. Νιώθει όμως τόσο περιθωριακός όσο
θα ένιωθε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στη γειτονιά της
Κου Κλουξ Κλαν, στο Τεννεσί. Ή όπως ο Έλτον Τζον
στη λέσχη πεζοναυτών του Λίμπστον.
Ιδιαίτερα σε κάτι στιγμές σαν
αυτή. Όπου το θερμόμετρο φλερτάρει με το μηδέν
κι εκείνος σφιγμένος και καμπουριαστός, κάνει
επιτόπια πηδηματάκια στο πεζοδρόμιο έχοντας τα
χέρια στις τσέπες του σακακιού του και το
τσιγάρο στο στόμα. Οι μισοί περαστικοί τον
βλέπουν με συμπόνια. Οι άλλοι μισοί με αηδία…
Ο κύριος Λάκης ανήκει σε μια
δακτυλοδεικτούμενη κατηγορία απροσάρμοστων
Ελλήνων οι οποίοι, με εξαίρεση τη Λιάνα Κανέλλη,
δεν μπορούν να ικανοποιούν το πάθος τους
οπουδήποτε.
Καταλαβαίνει πως το σώμα του
δεν απολαμβάνει την καλύτερη μεταχείριση. Ούτε
από τον ίδιο, που επιμένει να είναι καπνιστής,
ούτε από το αφεντικό του, που τηρεί κατά γράμμα
τις εντολές της κυβέρνησης, η οποία νοιάστηκε
-δήθεν- για την υγεία των υπηκόων της.
Όμως δεν λέει να το κόψει.
Και τα υποκατάστατα δεν τον συγκινούν. Έχει
διαπιστώσει πως το ηλεκτρονικό τσιγάρο έχει τόση
σχέση με το αληθινό, όση μια φουσκωτή κούκλα του
σεξ-σοπ με την Σαρλίζ Θερόν. Συγκριτικά, το μόνο
του πλεονέκτημα είναι ότι μπορεί και τον
συνοδεύει στα μπαρ χωρίς να τον κάνει στόχο
περιπαικτικών σχολίων από τους θαμώνες.
Τρέμοντας μέσα στην παγωνιά νιώθει ένοχος… Γιατί
ζει ανάμεσα σε σύννεφα από καυσαέρια, σε ποτάμια
από τοξικά απόβλητα και σε θάλασσες από
θανατηφόρες ακτινοβολίες κινητών, ασύρματων
δικτύων και πυλώνων υψηλής τάσης και με την
καύτρα
του τσιγάρου του
επιβαρύνει τόσο την υγεία του όσο και την
ποιότητα του περιβάλλοντος, μη επιτρέποντας
στους παγετώνες να σωθούν.
Τρέμοντας μέσα στην παγωνιά
νιώθει αδύναμος… Γιατί καταναλώνει τόνους από
μεταλλαγμένα τρόφιμα, φορτωμένα με ένα κάρο
λιπάσματα και κάθε είδους χημικά συντηρητικά και
δεν έχει το σθένος να απαλλαγεί από ένα
δηλητήριο του χεριού του.
Τρέμοντας μέσα στην παγωνιά
νιώθει επίσης και απόλυτα βλαξ… Γιατί σκέφτεται
πως το κάπνισμα είναι λογικό να βρίσκεται υπό
διωγμό επειδή υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι
σκοτώνει. Δεν μπορεί όμως να εξηγήσει γιατί δεν
γίνεται το ίδιο και με την θρησκεία, η οποία
αποδεδειγμένα σκοτώνει. Ο αριθμός αυτών που
σφαγιάστηκαν ανά τους αιώνες στο όνομα κάποιου
θεού, ξεπερνά τα 800 εκατ. Μόνο ανάμεσα στο 1096
και το 1270 οι σταυροφόροι εξολόθρευσαν 1,5
εκατ. ανθρώπους. Μετά ξεκίνησε ο άγριος
τριακονταετής πόλεμος που μείωσε τον πληθυσμό
της Ευρώπης κατά 7,5 εκατ. Και η σφαγή
συνεχίζεται… Στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο
Πακιστάν, στην Παλαιστίνη, στην Πολυνησία… Με
την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας να μην δείχνει
διατεθειμένη να πει κάτι γι’ αυτό.
…Νιώθει βλαξ γιατί σκέφτεται
πως τα αυτοκίνητα δεν σκοτώνουν μόνο τους
οδηγούς τους αλλά και μερικά εκατομμύρια
«παθητικούς οδηγούς» κάθε χρόνο. Δηλαδή επιβάτες
και πεζούς. Όμως κανείς δεν διανοήθηκε να
απαγορεύσει τη χρήση τους σε δημόσιους χώρους.
…Νιώθει
βλαξ γιατί σκέφτεται πως ο ιδιοκτήτης του
Marlboro
βάζει πάνω σε κάθε
πακέτο που παράγει τη φράση «το κάπνισμα
σκοτώνει» και περιέργως δεν συλλαμβάνεται
κατηγορούμενος για μαζικούς θανάτους, όπως ο
Ράντοβαν Κάρατζιτς…
ΕΠΟΜΕΝΟ:
ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΟΣ ΚΑΙ
ΠΙΣΩ ΟΝΕΙΡΑ >>>