Κάτω από
έναν ουρανό γεμάτο θεούς
Κάτω από άρχοντες λογής - λογής
Μέσα στη θρηνωδία των πόλεων
ή αντάμα με τη μυρωδιά της καβαλίνας των χωριών
Τυχαίοι
Μετράμε τις εκρήξεις των ματιών μας
Τους οξείς τόνους των λαρυγγιών μας
Τα σημάδια από σπέρμα εφήβων στους τοίχους
Με μια διαρκή έκφραση απορίας στα πρόσωπα
Ω ξειν αγγέλειν
πως τούτη η χώρα που γελά
ντυμένη σε γαλάζια, πράσινα και άσπρα
είναι πιο αληθινή τα αυγουστιάτικα δειλινά
κάτω από το ρόδινο μανδύα του ουρανού
που αίμα στάζει και δάκρυα