Χάθηκα στη
Τότεναμ Κουρτ Ρόουντ
ανάμεσα σε κομπιούτερ και σόφτγουεαρ
Τώρα ο εγκέφαλός μου
πιάνει όλες τις συχνότητες
Ακούω τις ειδήσεις χωρίς ράδιο
Βλέπω τα σόου χωρίς τι-βι
Συνδέομαι ζωντανά με τον Βόγιατζερ
Είμαι το τεχνολογικό τους θαύμα
Ο Φρανκενστάιν της τρίτης χιλιετίας
Καταλαβαίνεις τι λέω
ή να σε πάρω στο κινητό;
Τώρα είναι στα χέρια μου
όλα τους τα μυστικά
Συντονίζομαι με περιπολικά και ασθενοφόρα
Κλέβω τις συνομιλίες τους στα τηλέφωνα
Πιάνω τα SOS και το Λευκό Οίκο
Είμαι το επιστημονικό τους λάθος
Ο πέμπτος άγγελος της Αποκάλυψης
Πιστεύεις όσο λέω
ή να τα γράψω σε βίντεο;
Κοιμάμαι και σερφάρω στο Ίντερνετ
Σπάω τους κλειδάριθμους των τραπεζών
Κρατώ τους κώδικες των υπερόπλων τους
Μήπως τελικά μου πουλήσανε
το σχοινί που θα τους κρεμάσεί;
################
Οι πέτρες του
Στόουνχεντζ
αιώνες καρφωμένες στο χώμα
Αγέρωχες. Βλοσυρές. Αδιαπέραστες
Στέκουν μονάχες
μίλια μακριά από οπουδήποτε
Σαν τις πλησιάσεις
θα σου φωνάξουν:
Πρόσεχε ξένε
Το φίδι στα πόδια σου
μπορεί και να είναι ο Κλαύδιος
Οι άνθρωποι χτίζουν σπίτια
για να φυλαχτούν
ο ένας απ΄ τον άλλο
Η αγνότητα μόνο σε οχυρά επιβιώνει
Κι εμάς κανείς δεν μας αλώνει
Μα σαν σκύψεις στην κάθε μια
και την αφουγκραστείς
θα σου ψιθυρίσει:
Με κούρασε τούτη η μοναξιά
Λύσε με σε παρακαλώ
Λυπήσου με. Λευτέρωσέ με
Πάνω απ΄ τα λιβάδια θέλω να πετάξω
Κι ας μην ξέρω να πετώ
Ας συντριβώ!
Αυτόκλειστος
στο κάστρο του Γουάρικ
Με ασπίδα και με πανοπλία
στο φως των κεριών
μονομαχώ με τη σκιά μου
Σε θαμπούς καθρέφτες
ερίζω με το είδωλό μου
Σαν ζυγώσεις τα τείχη
θα σου φωνάξω:
Πρόσεχε ξένε
Η Οφηλία βούλιαξε στο ποτάμι
γιατί είχαν βαρύνει την καρδιά της
Αδύναμες φλογίτσες είμαστε όλοι μας
Και μια ανάσα μας τελειώνει
Όμως εδώ μέσα
δεν υπάρχει άλλος για να με πληγώσει
Ζω στην απόλυτη ασφάλεια
Μα σαν σκύψεις
κι αφουγκραστείς
θα σου ψιθυρίσω:
Με κούρασε τούτη η φυλακή
Λύσε με σε παρακαλώ
Λυπήσου με. Λευτέρωσέ με
Πάνω απ΄ τα λιβάδια θέλω να πετάξω
Κι ας μην ξέρω να πετώ
Ας συντριβώ!
################
Σάπια ξύλα
από ναυάγια
χτυπιούνται με το κύμα
στην παραλία του Μπράιτον
σβήνοντας τις υποσχέσεις
που χάραξαν οι έφηβοι στην άμμο
Στα δημόσια ουρητήρια
υπάρχουν ακόμα τα σημάδια των mods:
"The Who", "Quadrophenia"...
Μην αναρωτιέσαι γιατί μελαγχολείς
Το αύριο δεν καθορίζεται
Δεν ρυθμίζεται
Δεν υπολογίζεται
Απλά έρχεται
Σαν άσπρη πάχνη στα μαλλιά
Σαν γκρίζα ομίχλη στα μάτια
Μετατρέποντας σε άφωνα
τα σιωπηλά γράμματα των λέξεων
Όπως το "γ" της αγάπης
-ή του αγώνα
Αυτούς τους ηλικιωμένους στο παγκάκι
που ώρες τώρα αμίλητοι
ανιχνεύουνε τη Μάγχη
μην τους ρωτήσεις τίποτα
Δεν έχουν τίποτα να αποκριθούν
Είναι οι χαμένες μας ευκαιρίες
Είναι οι αδυσώπητες τύψεις μας
Και πάνω απ΄ όλα
οι βαθύτεροι φόβοι μας
################
Κανένα ποτάμι
δεν αντιστέκεται στη θάλασσα
κι ο Σηκουάνας παραδομένος
ταξιδεύει για τη Χάβρη
Η ηρεμία στον κόλπο τον ελκύει
Ο επίλογος στον κόλπο τον φοβίζει
Αυτά τα νεανικά μάτια στην Μονμάρτη
γερνούν με κάθε τι που βλέπουν
Πλανιόνται πάνω από τις στέγες
Σχεδιάζουν το αύριο στα σύννεφα
Και δεν ξέρουν σε τι να ελπίσουν
Σε μια υπόσχεση
ή σε μια απόφαση;
Σε μια οικογένεια
ή σε ένα πάθος;
Στην αιωνιότητα
ή σε ένα ξαφνικό τέλος;
Απόψε μοιάζεις με την Αννα-Μαρί Γκοντάρ
και κάτω απ΄ τα σεντόνια μου
είναι το πιο ζεστό μέρος του Σαιν Ζερμαίν
