Μοντπελιέ
Ασπρα ηλεκτρικά άλογα
σε πλαστικό χορτάρι
Ψηφιακά περιστέρια
σε εικονικό ουρανό
Ψάχνω ν΄ αγγίξω ολογράμματα
Να αγκαλιάσω οπτασίες
σε τζαμαρίες και καθρέφτες
Μοντπελιέ
Ανθολόγημα σε ναρκοπέδιο
Ανάποδη πορεία σε μονόδρομο
Παιχνίδι με σπίρτα σε βενζινάδικο
Καλύτερα να διαλυθώ
παρά να ξεθωριάσω
Έτσι κι αλλιώς
η αγάπη μου γι αυτό το κόσμο
ήτανε πάντα αναρχική
Μοντπελιέ
Περιπολικά κι ασθενοφόρα
Στάχτη από αγγέλους
σκεπάζει την άσφαλτο
κι ο Καμύ κοιμάται
στα συντρίμμια ενός αυτοκινήτου
Μοντπελιέ
Ρώσικη ρουλέτα με δυο πράσινα μάτια
Σε ένα σωρό
από πυρακτωμένους κάλυκες βυθίζομαι
Πως γίνεται να είμαι ακόμα ζωντανός
################
Τρέχοντας με εκατόν εξήντα
στο δάσος της Μασσαλίας
έσβησα τα φώτα για να δω το σκοτάδι
Έσβησα τη μηχανή για ν΄ ακούσω τη σιωπή
Μη φοβάσαι
Το πεύκο πάντα ονειρεύεται ν΄ αγγίξει τον ουρανό
Η βροχή πάντα λαχταρά να ξαπλώσει στο χώμα
Ψάχνοντας τις ερωτήσεις
σε λεξικά, βιβλία κι αποκόμματα...
Πλάθοντας τις απαντήσεις
με τραγούδια, τίτλους και ποιήματα...
Οι νύχτες σαν ύαινες μου ρούφηξαν το αίμα
Το παζαρεύουνε οι έμποροι στα σούπερ μάρκετ
Και να με τώρα στην ηρωική μου απόδραση
απέναντι σε Σφίγγα που βάζει αινίγματα
λες και είμαι ο Οιδίππους
Σπασμένο γυαλί το σώμα σου
Ξυράφια τα δάχτυλα σου
Αγγιξε με ακόμα μια φορά
Είμαι από δέρμα αληθινό
μα δεν έχω άλλο αίμα για να χάσω
Θέλω να έρθουν οι Δρυίδες
να με στολίσουνε με γκι και να με πάνε
στο μυστικό καθεδρικό του δάσους
Να κάψουν τα βιβλία μου
και με τιμές πολεμιστή να με κηδέψουν
την έκτη μέρα του φεγγαριού
################
Πες μου κάτι
Μη με πνίγεις με τούτη τη σιωπή
Φίλησέ με
Σήμερα είναι η μεγάλη μου Πέμπτη
Νιώθω τη θάλασσα να με προδίδει
καθώς ακουμπά στο Μόντε Κάρλο
Εδώ κανείς δεν της πετά μπουκάλια
γεμάτα επιθυμίες
Εδώ κανείς δεν της εμπιστεύεται
ένα μυστικό
Οι πισίνες φωσφορίζουν μέσα στη νύχτα
Οι προβολείς δεν αφήνουν τα λουλούδια
να κοιμηθούν
Γιατί θυμάμαι ταριχευμένους Φαραώ
μέσα σε αυτά τα κτίρια;
Γιατί θυμάμαι πυρκαγιές κι εκρήξεις
μέσα σε αυτόν τον πλούτο;
Αεροστεγές ξενοδοχείο
Αποστειρωμένος καφές
σε αντισηπτικό φλιτζάνι
Εδώ κανείς δεν ξυπνά από εφιάλτη
Εδώ κανείς δεν φωνάζει την Αστυνομία
Κι εσύ με πνίγεις με τούτη τη σιωπή
Κορίτσι,
νιώθεις από ποίηση
ή όλα ήταν μια φαντασία;
