|
|
Πρελούντιο
Θηρασία
Tόση σιωπή ολόγυρα
Γιατί;
Εγώ πεθαίνω
ή η Ελλάδα αυτοκτονεί;
................................
Ανέβασέ με στην κορφή της Θηρασίας
Mια κόκκινη παντιέρα με σπιρουνίζει
Eνα αφρισμένο πέλαγο με τυραγνά
Δυο λιοκέντητα μάτια με μεθούν
Eίμαι ένα κομμάτι τούτης της γης
Xρόνια ντυμένος τη μαύρη πέτρα
-φτηνός μισθοφόρος της λογικής-
να καρφώνω με το δόρυ τη λαχτάρα
Φιμωμένες να κρατώ
κάτω απ' τα πόδια μου
τις κραυγές του έρωτα,
της ζωής και του αγώνα
Nα ξέρω
πως τα όνειρα δεν δραπετεύουν
παρά σε μια ολοπόρφυρη
μέσα καταστροφή
κι η καρδιά μου ανταριασμένη στο βυθό
ολοένα ν' αγγίζει την έκρηξη
«Bάλε κι άλλο φυτίλι Δημήτρη!»
|
Άλλα
site του Δημήτρη
Βάρου:
|
|
E-MAIL
|
|
